سخن از یک نسل، تنها سخن از مجموعه‌ای از آثار منتشر شده در بازه‌ای از زمان نیست. سخن از ساختاری تعاملی میان اندیشه‌های یک جمع است. سخن از گفت‌وگو و افزودن به داشته‌های جمعی‌ست. تنها چیزی که همه‌ی ما را تا به امروز به این اندک دست‌آوردمان رسانده، دغدغه‌ی بی‌پایان نوشتن و ادبیات بوده و هست. تا همین‌جا تجربه‌ها از سر گذرانده‌ایم و بی‌شک گذر زمان چیزهای بسیاری برایمان در آستین دارد، چه در تجارب شخصی و چه در آن‌چه همگی با هم از سر می‌گذرانیم. تجربه‌ی حرفه‌ای قابل اعتنایی پشت سرمان نیست و شکاف بزرگی میان خود و تجارب نسل‌های گذشته می‌بینیم؛ و زمان بهترین معلم‌مان است. هیچ‌کدام‌مان خالی از اشتباه نبوده‌ایم اما هر کدام به فراخور، می‌کوشیم اندکی بر ارزش کار پیشین خود بیافزاییم. حرف‌های تند و ترُش، پچ‌پچه‌های در پشت و پسله و تهمت و دروغ بستن و ریا و سخن کوتاه، پرداختن به آن‌چه ما را از دغدغه‌ی اصلی‌مان دور بدارد، خط قرمز ذهن و زبان‌مان است. فارغ از تفاوت‌هامان همه‌گی در یک چیز مهم مشترکیم؛ عشق به نوشتن، و جز آن، باد هواست. تا سخن از کلمه است و ساحت سخن ادبیات است، ما نیز هستیم و جز آن را به اهلش می‌سپاریم. اختلافی اگر باشد در همین ساحت است و همدلی و همبستگی که هست به همین دلیل است. وقتی سخن از اخلاق حرفه‌ای و مصلحت جمعی باشد، پشت گرمیم به هم و با تعامل و گفت‌وگو مشکلات را حل خواهیم کرد، اما زمانی که حرف از ادبیات باشد بی کم‌ترین مسامحه‌ای به بحث و نظر در باره‌ی آثار هم می‌نشینیم و هر چیزی که این فضا را مخدوش کند برایمان غیر قابل پذیرش، مطرود و بی ارزش است. باشد که روزی، سال‌های بعد، به همین یادگاری دسته‌جمعی نگاهی بیاندازیم و به هم لبخند بزنیم و سربلند باشیم از رفتار و تصمیم‌هایمان.

امضاء کنندگان:

«حامد اسماعیلیون- رضیه انصاری- یوسف انصاری- آراز بارسقیان- مجتبا پورمحسن- علی چنگیزی- مریم حسینیان- سینا دادخواه- آیت دولتشاه- پدرام رضایی‌زاده- سعید شریفی- کاوه فولادی‌نسب- ندا کاووسی‌فر- میثم کیانی- آیدا مرادی آهنی- فرشته نوبخت- امیرحسین یزدان‌بد- مهدی یزدانی‌خرم»